18 maanden cel voor faillissementsfraude bij zonnepaneelbedrijf

De rechter oordeelt dat de man zich schuldig heeft gemaakt aan 3 strafbare feiten. Ten eerste voerde hij geen deugdelijke administratie en weigerde hij die na het faillissement van zijn vennootschap aan de curator te overhandigen.

Ruim 353.000 euro
Ten tweede onttrok hij in de aanloop naar het faillissement ruim 353.000 euro aan de boedel, het vermogen van de vennootschap dat bedoeld is voor schuldeisers, ten koste van de Belastingdienst, een pensioenfonds en het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV). Ten derde boekte hij ruim 281.000 euro van een tweede vennootschap rechtstreeks naar zijn privérekening, waardoor die onderneming ernstig nadeel ondervond en op een faillissement afstevende.

De politierechter in de rechtbank Noord-Nederland legde eerder een straf op van 12 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk. Het hof vernietigt dat vonnis en legt een volledig onvoorwaardelijke gevangenisstraf op van 18 maanden, conform de eis van de advocaat-generaal.

Katvanger en patroon
De eerste vennootschap, actief in zonnepanelen, werd in 2019 opgericht op naam van de partner van de verdachte. Vanaf mei 2020 was de verdachte zelf bestuurder. Op 19 juli 2022 werd het bedrijf failliet verklaard. Al in 2020 bleek de verdachte op de hoogte van een aanzienlijke belastingschuld. Desondanks bleef hij grote contante bedragen opnemen en privébetalingen doen. In totaal gaat het om bedragen voor onder meer huurkosten in Spanje, autoleaseverplichtingen, betalingen aan familieleden en privéopnames in contanten.

Het hof wijst op een opvallend patroon: een eerdere vennootschap van de verdachte, eveneens op naam van zijn partner geregistreerd, was in 2020 al failliet gegaan met een belastingschuld van ruim 127.000 euro. De activiteiten werden telkens voortgezet in een nieuwe vennootschap. De derde vennootschap werd in 2021 opgericht op naam van de zus van de verdachte.

Spanje en kaviaar
Ter zitting verklaarde de verdachte zelf dat hij de onttrokken gelden gebruikte voor een nieuw leven en een nieuwe onderneming in Spanje, namelijk een handel in kaviaar. Het hof stelt vast dat hij daarmee feitelijk belastinggeld in Spanje investeerde, zonder enige zakelijke relatie met de failliete vennootschap. De verdachte betaalde zijn personeel bovendien deels zwart, terwijl hij de bijbehorende loonheffingen niet afdroeg.

Het hof laat er geen twijfel over bestaan: ‘Hij legt de schuld volledig buiten zichzelf, terwijl hij naar het oordeel van het hof een spoor van financiële vernieling heeft achtergelaten en buitensporig veel geld heeft uitgegeven ten behoeve van zichzelf.’

Hogere straf
Het hof merkt uitdrukkelijk op dat het uitzonderlijk is dat een zaak met een dergelijke financiële omvang bij de politierechter werd aangebracht, die maximaal 12 maanden gevangenisstraf kan opleggen. Door in hoger beroep te gaan, nam de verdachte het risico van een zwaardere straf. Dat risico heeft zich nu verwezenlijkt.

De curator van de failliete vennootschap ontving een schadevergoeding van 32.799,55 euro, ter vergoeding van zijn onbetaalde salaris. Voor de rest van de gevorderde schade, in totaal ruim 415.000 euro, moet hij zich wenden tot de civiele rechter. Het hof legt ook een schadevergoedingsmaatregel op, wat betekent dat de staat de betaling kan innen als de verdachte niet zelf betaalt.