G7 wil maximaal 60 procent kritieke mineralen uit China importeren

China domineert mondiaal zowel de winning als de verwerking van kritieke materialen: voor permanente magneten, onmisbare onderdelen in elektrische motoren en windturbines, heeft China een marktaandeel van circa 90 procent van de wereldwijde productie.

Afhankelijkheid verminderen
Vorig jaar legde China exportbeperkingen op aan permanente magneten, wat wereldwijd verstoringen veroorzaakte in industriële toeleveringsketens en de kwetsbaarheid van westerse landen blootlegde.

De leiders van de Groep van Zeven (G7), bestaande uit Canada, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland, Italië en Japan, kwamen deze week bijeen voor de G7-top in het Franse Évian-les-Bains. Australië, partnerland van de G7, sloot zich aan bij de verklaring. Zij hebben afgesproken gezamenlijk op te trekken om de afhankelijkheid van een enkelvoudige buitenlandse leverancier te verminderen en maatregelen te nemen als landen proberen kritieke grondstoffen als economisch pressiemiddel in te zetten.

Concrete doelen 2030
Ondanks dat China in de verklaring van de G7 niet concreet genoemd wordt, blijkt uit alles dat de G7-landen de afhankelijkheid van China willen verminderen.

Het meest concrete resultaat van de top is een kwantitatief doel: de G7-landen willen de gezamenlijke afhankelijkheid van 1 leverancier buiten de G7 en partnerland voor zeldzame aardmetalen en permanente magneten terugbrengen tot minder dan 60 procent in 2030, met een uiteindelijke ambitie van 50 procent ‘zo snel mogelijk’. Zeldzame aardmetalen zijn een groep van 17 metalen die essentieel zijn voor de productie van onder meer magneten, schermen en batterijen. Permanente magneten zijn krachtige magneten gemaakt van zeldzame aardmetalen die worden gebruikt in windturbines en de elektrische motor van auto’s.

Coördinatie verbeteren
Voor andere kritieke mineralen wordt de G7-ministers opgedragen vóór het einde van 2026 eveneens specifieke reductiedoelen vast te stellen. Tegelijkertijd melden de G7-leiders voortgang: sinds begin 2026 zijn 195 projecten aangekondigd in de toeleveringsketens voor kritieke mineralen, goed voor 64 miljard euro aan investeringen. Om de financiering verder te stimuleren, worden de ontwikkelingsfinancieringsinstellingen van de G7, internationale financieringsorganisaties die projecten in opkomende markten ondersteunen, en exportkredietagentschappen opgeroepen hun coördinatie te verbeteren en ook de private sector te betrekken.

Lithium en nikkel eerst
Een tweede pijler van de afspraken is de invoering van geharmoniseerde traceerbaarheidsmechanismen voor kritieke mineralen, zodat landen en bedrijven kunnen controleren waar grondstoffen vandaan komen en of ze voldoen aan internationale arbeids- en milieunormen. De G7 start met 2 proefmineralen: lithium en nikkel. Daarna wordt het systeem jaarlijks uitgebreid met 5 nieuwe mineralen, met bijzondere aandacht voor zeldzame aardmetalen. Het Internationaal Energieagentschap (IEA) en de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) worden ingeschakeld om marktdata te verzamelen, vroegtijdige waarschuwingen af te geven bij dreigende verstoringen en de voortgang van de G7-afspraken te monitoren.

De verklaring erkent ook dat er aanvullende marktmaatregelen nodig kunnen zijn, zoals een minimumprijs voor grondstoffen, gezamenlijke inkoop en invoerquota. De concrete invulling van die instrumenten laat de G7 vooralsnog open.

Opslaan en recyclen
Naast diversificatie van de aanvoer zetten de G7-landen in op 2 aanvullende strategieën om kwetsbaarheid te verminderen. De eerste is voorraadbeheer: landen committeren zich aan het uitbreiden van nationale reserves van kritieke mineralen, zowel in de publieke als de industriële sector.

De Verenigde Staten lanceerden eerder dit jaar al het 12 miljard Amerikaanse dollar kostende ‘Project Vault’, een strategische voorraad voor kritieke mineralen. De Europese Unie heeft wolfraam, zeldzame aardmetalen en gallium op de shortlist staan voor een eerste gezamenlijke Europese grondstoffenreserve. De G7 wil een gezamenlijk crisismechanisme instellen, ondersteund door het IEA, om marktverstoring te detecteren en gecoördineerd te kunnen ingrijpen.

De tweede strategie is recycling. De G7 wil de recyclingcapaciteit voor kritieke mineralen fors opschalen, met als doel dat de gezamenlijke recyclingcapaciteit in 2030 een ‘significant aandeel’ dekt van het jaarlijkse verbruik van de G7-landen. Daartoe worden recyclingdoelen per grondstof ontwikkeld, wordt het ontwerp van producten gericht op hergebruik gestimuleerd en worden digitale traceerbaarheidssystemen ingezet om te voorkomen dat waardevolle materialen uit batterijen, zonnepanelen en elektrische auto’s verloren gaan.